«رویای مردان ایرانی» رمانی از نویسنده کرد، ماردین ابراهیم، است که با ترجمه مریوان حلبچه‌ای، نشر چشمه آن را منتشر کرده است. این اثر نخستین بار در سال ۲۰۰۸ میلادی در سلیمانیه منتشر شد و مورد تحسین نویسندگان و منتقدان برجسته‌ای همچون شیرکو بی‌کس و بختیار علی قرار گرفت.

داستان رمان در انگلستان معاصر آغاز می‌شود و سپس به ایران، ترکیه و عراق گسترش می‌یابد. شخصیت‌های اصلی از شرق آسیا تا غرب اروپا، به‌ویژه کردستان عراق و ایران، سفر کرده و رخدادهای چند دهه پایانی قرن بیستم را روایت می‌کنند. یکی از شخصیت‌های محوری، اوفلیا، پس از قتل پدرش در مغازه خانوادگی، قدرت تکلم خود را از دست می‌دهد و به آسایشگاهی منتقل می‌شود. میلی، که دل در گرو عشق اوفلیا دارد، در تلاش برای کشف داستان زندگی او، به حکایتی پرماجرا از دلاوری ایرانیانی پی می‌برد که برای حفظ دست‌نوشته «مم و زین»، شاهکار ادبیات کردی، جان‌فشانی کرده‌اند. این داستان در ستایش قدرت روایت و جادوی کلمات است.